ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

276

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

نان و كوه موش از همه برابر و دايم بليسذ جنانك ياذ كردم . و باشد كى اين درد جشم ريش نكردذ جن « 1 » كنانه كردذ و ركها وى سطبر كردذ و ديدار تاريك « 2 » كنذ و آن را « 3 » مردمان عامه تم خوانند و نيز « 3 » كوشت خوانند و سبل خوانند . و اين دو كونه بوذ يك كونه تنك بوذ و علاج وى رك - زذن بوذ بسيار و حجامت كردن بر سر و ناظرين كشاذن ، و ناظرين « 4 » دو رك بوذ كبر بيغولهء جشم بوذ « 5 » سوى « 5 » بينى آنكاه داروهاى « 6 » كار قوى خورذ جن مطبوخ هليله زرد و ياره فيقرا برافكند و سر « 7 » بار « 7 » قوى جنانك يك درم سنك ياره كند و يك درم سنك تربد و دانك سنكى و نيم سقمونيا و دانك سنكى نمك « 8 » و آنكاه شافه كند « 9 » شافه اصطفطيقان « 10 » بجشم اندر كشد « 11 » اصطفطيقان بكيرذ زعفران و قليميا و ابيون و بلبل سياه از هر يكى جهار درم سنك [ لبنى ] « 12 » و نمك هندى از هر يكى يك درم سنك عنزروت و صمغ عربى از هر يكى دوازده درم سنك زرنيخ زرد دو درم سنك بوره ارمنى يك درم سنك شافها كند به آب سداب و به كار دارذ اكر بدين [ مراد ] « 13 » برنيايذ آنكاه بكيرذ شادنه و زنكار از هر يكى شش درم سنك شب يمانى بنج درم سنك قلقطار سوخته بنج درم سنك قليمياسيم سه درم سنك روى سوخته بنج درم سنك « 14 » صمغ عربى ده درم سنك « 14 » زعفران دو درم سنك اين‌همه را « 15 » بكوبذ و ببيزذ و شافها كند به آب « 16 » سداب و سيكى كنانه ( f . 219 ) و اكر بدين بهتر « 17 » نشوذ و الّا به دو كارد بر بايذ كرفتن و شافهء

--> ( 1 ) - ف : چه ( 2 ) - ف : باريك ( 3 - 3 ) - ف : ندارد ( 4 ) - ف : افزوده . اين ( 5 - 5 ) - ف : بر ( 6 ) - ف : دارو ( 7 - 7 ) - ف : پاك كند . ( 8 ) - ب ه : هندو ( 9 ) - ف : « شافه كند » ندارد ( 10 ) - ف : اسطفطيقان ( 11 ) - ف : اندر كنذ ( 12 ) - از « م » افزوده شد . ف : ليلى . ( 13 ) - از « ب ه » و « م » افزوده شد ( 14 - 14 ) - ف : ندارد ( 15 ) - ف : « را » ندارد ( 16 ) - ف : از آب ( 17 ) - ف : به